Pytanie z egzaminu PES

Sesja: Jesień 2025, Specjalizacja: Neurologia

75-letni mężczyzna z rozpoznaniem drżenia samoistnego zgłosił się do poradni celem kwalifikacji do terapii zaawansowanych. Pacjent dotychczas leczony propranololem w dawce 60 mg/d i prymidonem w dawce 240 mg/d, próba włączenia alprazolamu nieudana ze względu na nadmierną senność w ciągu dnia, a topiramat niewskazany ze względu na wcześniejsze rozpoznanie łagodnych zaburzeń funkcji poznawczych. Drżenie jest obustronne, o znacznym nasileniu, upośledzające w znacznym stopniu codzienną aktywność i samodzielność chorego. Chory w ramach hobby majsterkuje, stąd zależy mu na uzyskaniu docelowo obustronnej redukcji drżenia. Którą z metod należy polecić choremu w leczeniu lekoopornego drżenia, jako powodującą odwracalną blokadę czynnościową, możliwą do przeprowadzenia obustronnie, uznawaną obecnie za standard w operacyjnym leczeniu drżenia?

A) talamotomia radiofrekwencyjna (RF).
B) talamotomia radiochirurgiczna (RS).
C) talamotomia ultradźwiękowa (MRgFUS).
D) głęboka stymulacja części wewnętrznej gałki bladej (GPi-DBS).
E) głęboka stymulacja jądra brzusznego-pośredniego wzgórza (VIM-DBS).