Pytanie z egzaminu PES

Sesja: Wiosna 2026, Specjalizacja: Chirurgia ogólna

72-letni chory został przywieziony przez Zespół Ratownictwa Medycznego do SOR z powodu silnego bólu lewej kończyny dolnej, trwającego od ok. 14 godzin. Ból o nagłym początku, nieustępujący po standardowych lekach przeciwbólowych. Towarzyszący ból w klatce piersiowej. W wywiadzie napadowe migotanie przedsionków. W procesie diagnostycznym wysunięto podejrzenie NSTEMI. W badaniu fizykalnym stwierdzono ochłodzenie lewej stopy z bladością, brak czucia i ruchomości stopy, utrwalony przykurcz w stawie skokowym. Brak powrotu włośniczkowego w obrębie stopy. W angio-TK kończyny stwierdzono niedrożność (zator?) tętnic podudzia, t. podkolanowej i dystalnego odcinka tętnicy udowej powierzchownej. Wskaż najbardziej właściwe postępowanie u chorego:

A) embolektomia, gdyż postępowaniem pierwszego rzutu w ostrym niedokrwieniu powinno być usunięcie zatoru.
B) rozpoczęcie leczenia zachowawczego z włączeniem wlewu heparyny niefrakcjonowanej, ponieważ próba rewaskularyzacji może pogłębić niedokrwienie mięśnia sercowego.
C) pierwotna amputacja, gdyż utrwalony przykurcz w stawie skokowym świadczy o nieodwracalnych zmianach niedokrwiennych kończyny.
D) tromboliza wewnątrznaczyniowa, gdyż czas niedokrwienia jest za długi na próbę embolektomii.
E) leczenie wewnątrznaczyniowe (PTA), ponieważ leczenie zachowawcze wlewem HNF może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek.