PES - Baza pytań

• Pytanie
  Egzamin
  Ilość
  Komentarz
• 28-letnia kobieta rasy czarnej, zakażona HIV i HBV, dotychczas nieleczona przeciwwirusowo został a skierowana z Ośrodka dla Uchodźców w celu kwalifikacji do leczenia przeciwwirusowego. Dotychczas poważnie nie chorowała, obecnie nie podaje dolegliwości. Ma stałego (również zakażonego HIV) partnera seksualnego, który nie akceptuje stosowania prezerwatyw. W badaniu przedmiotowym nie stwierdzano istotnych odchyleń od stanu prawidłowego. W badaniach laboratoryjnych liczba limfocytów CD4 = 185 kom/mm3, HIV RNA 4,35 x105 kopii/mL, HBV DNA 2 x105 kopii/mL, GFR 60 ml/min, glikemia na czczo 4,8 mmol/L, ALT 130 IU/L, AspAT 110 IU/L, hemoglobina 12,3 g/dl, liczba płytek krwi 234 G/l, INR = 0,99, białko całkowite 74,2 g/l, albuminy 34,6 g/l. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do tej pacjentki wskaż prawdziwe: 1) decyzje terapeutyczne należy odroczyć do czasu wykonania biopsji wątroby, która w takiej sytuacji jest obligatoryjna; 2) dobrym zestawem leków dla tej chorej będzie azydotymidyna + abacawir + lopinawir/rytonawir (AZT+ABC+LPV/r); 3) dobrym zestawem leków dla tej chorej będzie emtrycytabina + tenofowir + efawirenz (FTC+TDF+EFV); 4) w przypadku zastosowania tenofowiru konieczne jest comiesięczne oznaczanie klirensu kreatyniny; 5) w przypadku zastosowania tenofowiru konieczne jest comiesięczne oznaczanie białkomoczu. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Choroby zakaźne
  0
  -
• Spośród przedstawionych poniżej stwierdzeń odnoszących się do odrębności w przebiegu zakażenia HIV i leczenia antyretrowirusowego (ARV) u kobiet wskaż prawdziwe: 1) antykoncepcja hormonalna nie powinna być stosowana u kobiet zakażonych HIV, ponieważ obniża ona skuteczność leczenia ARV; 2) doustna antykoncepcja hormonalna może być stosowana u kobiet zakażonych HIV; 3) ze względu na zwiększone ryzyko osteopenii i osteoporozy - hormonoterapia zastępcza powinna być stosowana u wszystkich kobiet zakażonych HIV w okresie menopauzy 4) częstość występowania działań niepożądanych terapii ARV u kobiet jest wyższa niż u mężczyzn; 5) częstość występowania działań niepożądanych terapii ARV u kobiet jest niższa niż u mężczyzn. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Choroby zakaźne
  0
  -
• U 33-letniego chorego, ze świeżo wykrytym zakażeniem HIV, stwierdzono obecność przeciwciał anty-HCV. Oznaczono: liczbę limfocytów CD4 = 312 kom./μl, HIV RNA 12 000 kopii/mL, HCV RNA = 4,34 x 103 IU/mL, genotyp HCV 3, aktywność ALT = 22 U/l. W badaniu USG jamy brzusznej nie stwierdzono istotnych nieprawidłowości. Choremu zaproponowano leczenie antyretrowirusowe (ARV) oraz biopsję wątroby jako element kwalifikacji do leczenia przeciw HCV. Chory zaakceptował leczenie ARV, wyraził chęć podjęcia leczenia przeciw HCV, ale nie wyraził zgody na biopsję wątroby. Spośród przedstawionych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) wobec braku zgody chorego na biopsję wątroby, nie będzie możliwe zastosowanie leczenia zakażenia HCV; 2) brak jest wskazań do leczenia zakażenia HCV u chorego z prawidłową aktywnością ALT i niskim poziomem wiremii HCV; 3) w przypadku podjęcia decyzji o leczeniu zakażenia HCV, zgodnie z obowiązującymi zaleceniami, w opisanym przypadku wystarczy 24 tygodniowy okres leczenia; 4) ze względu na potencjalną hepatotoksyczność leków ARV należy najpierw przeprowadzić kurację zakażenia HCV, a dopiero po jej zakończeniu rozpocząć leczenie ARV; 5) ze względu na bardzo wysokie ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej w przypadku łącznego stosowania rybawiryny i nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, należy najpierw przeprowadzić kurację zakażenia HCV, a dopiero po jej zakończeniu rozpocząć leczenie ARV. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Choroby zakaźne
  0
  -
• 30-letni homoseksualny mężczyzna został przyjęty do oddziału z powodu nietolerancji leków antyretrowirusowych (ARV) - wymioty po przyjęciu leków, brak apetytu oraz duszności wysiłkowej i kaszlu. Ponadto chory w ciągu 6 miesięcy schudł ok. 20 kg. Nie gorączkował. Od 3 tygodni zauważył pojawianie się zmian przedstawionych na zdjęciach. Liczba limfocytów CD4 8 kom/μL; CD8 181kom/μl. 18 miesięcy wcześniej pacjent rozpoczął leczenie ARV: tenofowirem + emtrycytabiną + sakwinawirem wzmacnianym rytonawirem i przerwał je po 8 miesiącach. Ten sam schemat przywrócono miesiąc przed obecną hospitalizacją, a 3 dni przed hospitalizacją pacjent odstawił leki. Ponadto otrzymuje trimetoprim/sulfametoksazol 960 1 x dziennie oraz azytromycynę 1g 1 x w tygodniu. W badaniu USG jamy brzusznej z odchyleń od stanu prawidłowego stwierdzono obecność pojedynczych węzłów chłonnych nadbrzusza do 16mm i powiększenie śledziony do 130mm. W gastroskopii - gruby nalot grzybiczy pokrywający błonę śluzową całego przełyku, poza tym bez nieprawidłowości. W bronchoskopii - powyżej lewego fałdu głosowego ciemno czerwony twór guzowaty. Tchawica, prawe i lewe drzewo oskrzelowe prawidłowe. W badaniu tomograficznym klatki piersiowej - w obu płucach uwidoczniono zmiany guzkowe od 3 do 13 mm, o nieostrych obrysach, bez cech martwicy, otoczone rąbkiem zacienień typu matowej szyby. Poza tym płuca bez zagęszczeń miąższowych. Tchawica, oskrzela główne, płatowe i segmentowe bez cech zwężeń. Nie wykazano powiększonych węzłów chłonnych śródpiersia ani wnęk. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku: 1) przedstawione dane są wystarczające do postawienia rozpoznania i rozpoczę-cia leczenia cytostatycznego przed rozpoczęciem chemioterapii, konieczne jest uzyskanie wyników badań histopatologicznych; 2) przy obecnym zaawansowaniu zmian pacjent nie wymaga leczenia cytosta-tycznego, jedynie przywrócenia skutecznego leczenia ARV i leczenia przeciw-grzybiczego; 3) przywrócenie tego samego zestawu leków ARV po kilkumiesięcznej przerwie w ich stosowaniu było błędem, ze względu wysokie prawdopodobieństwo rozwoju oporności; 4) zmiany obserwowane na śluzówkach są przebarwieniami, które opisuje się u osób stosujących sakwinawir wzmacniany rytonawirem i nie maja związku ze zmianami w płucach odpowiadającymi najprawdopodobniej kandydozie płuc. prawdziwe są:
  PES, Wiosna 2009, Choroby zakaźne
  0
  -
• U 42-letniej pacjentki zakażonej HIV, od 2 lat skutecznie leczonej antyretrowirusowo, w badaniu przedmiotowym stwierdzono obecność niebolesnych zmian, jak na załączonym zdjęciu. Spośród poniżej podanych stwierdzeń: 1) dla ustalenia ostatecznego rozpoznania konieczne jest wykonanie badania histopatologicznego; 2) obserwowane zmiany najprawdopodobniej związane są z zakażeniem ludzkim wirusem brodawczaka (HPV); 3) obserwowane zmiany najprawdopodobniej związane są z zakażeniem ludzkim wirusem opryszczki typu 2 (HSV 2); 4) obserwowane zmiany odpowiadają keratosis hypertrophica; 5) nieodczuwanie bólu przy takiej lokalizacji zmian świadczy o obecności zmian w układzie nerwowym; 6) obserwowane zmiany są związane z zespołem rekonstrukcji immunologicznej w przebiegu leczenia ARV. prawdziwe w odniesieniu do prezentowanego przypadku są:
  PES, Wiosna 2009, Choroby zakaźne
  0
  -
• 38-letni homoseksualny mężczyzna, z zakażeniem HIV rozpoznanym 4 lata wcześniej, został przyjęty do oddziału z powodu progresji zmian skórnych. Pierwsza zmiana o charakterze płaskiego, brunatnego przebarwienia o średnicy ok. 2 cm pojawiła się na skórze podeszwy stopy lewej ok. rok przed obecną hospitalizacją (ryc.1). Chory otrzymał miejscowe leczenie przeciwgrzybicze, po którym nie uzyskano poprawy. Od ok. 2 miesięcy na skórze palców i przestrzeni międzypalcowych obu stóp i rąk pojawiły się drobne (o średnicy do 1 cm), brunatno-fioletowe zmiany, niewyniesione ponad poziom skóry, nieco tkliwe (ryc.2). W badaniu przedmiotowym poza opisywanymi zmianami skórnymi stwierdzono również nieregularne czerwono-fioletowe przebarwienie śluzówki lewego łuku podniebiennego i podniebienia twardego po tej samej stronie (ryc.3). W badaniach laboratoryjnych wykonanych 6 tygodni przed hospitalizacją stwierdzono CD 4= 255 kom./μl, CD8 =1920 kom/mm3, CD4:CD8 = 0,13; HIV RNA 10000 kopii/ml. Od miesiąca chory otrzymuje leki antyretrowirusowe w zestawie: tenofowir + emtrycytabina + lopinawir/rytonawir (TDF + FTC + LPV/r), po włączeniu których zaobserwował blednięcie niektórych zmian. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) w celu ustalenia ostatecznego rozpoznania konieczne jest wykonanie badania histopatologicznego wycinka pochodzącego ze zmian skórnych; 2) charakterystyczny wygląd zmian skórnych pozwala na rozpoznanie mięsaka Kaposiego i nie wymaga weryfikacji histopatologicznej; 3) w celu ustalenia stopnia zaawansowani procesu chorobowego i podjęcia właściwej terapii wskazane jest wykonanie bronchoskopii i/lub tomografii komputerowej klatki piersiowej; 4) w celu ustalenia stopnia zaawansowani procesu chorobowego i podjęcia właściwej terapii, wskazane jest wykonanie badań endoskopowych przewodu pokarmowego; 5) dobra wstępna odpowiedź na leczenie antyretrowirusowe (blednięcie zmian), wskazuje, że jest to wystarczające postępowanie niezależnie od stopnia zaawansowania procesu chorobowego. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Choroby zakaźne
  0
  -
• W jakiej sytuacji rodzic może być dawcą szpiku u dorosłego biorcy?
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Podstawowym ograniczeniem wykorzystania komórek krwi pępowinowej jest ich liczba wynikająca z objętości jednostki tej krwi, która zwykle nie przekracza:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Do przechowywania komórek krwiotwórczych w ciekłym azocie niezbędny jest dodatek:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Wadą wektora retrowirusowego jest:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Własność, która decyduje o uznaniu komórki za komórkę macierzystą to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Protoonkogen, którego aktywacja powoduje najwięcej przypadków nowotworowych schorzeń krwi:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Współcześnie wyróżniamy następujące subpopulacje limfocytów T: 1) dendrytyczne;       2) supresyjne;       3) zabijające;         4) naturalnie zabijające; 5) kontrasupresyjne; 6) pomocnicze. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Podstawowy mechanizm wywoływania tolerancji układu odpornościowego w stosunku do własnych antygenów danego człowieka to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Zależnie od dawki promieniowanie jonizujące zastosowane w jednej dużej dawce powoduje neutropenię o największym nasileniu w dniach:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Podstawowy test pozwalający odróżnić neutropenię prawdziwą od niewinnej to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Jakie objawy kliniczne daje sama neutropenia jako taka?
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• W co najmniej ilu na ile badanych antygenach HLA powinien być dobrany niespokrewniony dawca szpiku?
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Kiedy przy doborze dawcy komórek krwiotwórczych posługujemy się analizą haplotypów?
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Rozpoznanie choroby przeszczep przeciw gospodarzowi powinno być potwierdzone:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Najwyższa z podanych bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych, która pozwala rozpoznać neutropenię, to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Chemioterapia dojamowa (doopłucnowa, dootrzewnowa) jest często cennym uzupełnieniem leczenia systemowego. Do leków, które mogą być stosowane dojamowo i takie podawanie jest z naukowego punktu widzenia uzasadnione, należą następujące cytostatyki, z wyjątkiem:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Wskaż odpowiedź nieprawdziwą:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Kladrybina (2-CDA): 1) należy do nowych analogów purynowych; 2) należy do nowych analogów pirymidynowych; 3) może być stosowana dożylnie, doustnie lub podskórnie; 4) największą skuteczność wykazuje w klasycznej postaci białaczki włochatokomórkowej; 5) największą skuteczność wykazuje w klasycznej postaci białaczki limfatycznej przewlekłej; 6) nie powinna być podawana przed arabinozydem cytozyny (ARA-C), ponieważ antagonizuje działanie ARA-C. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Monoterapia interferonem alfa (IFN-α) może prowadzić do całkowitej remisji hematologicznej: 1) przewlekłej białaczki szpikowej; 2) białaczki włochatokomórkowej; 3) szpiczaka mnogiego; 4) chłoniaka B-komórkowego strefy brzeżnej; 5) czerwienicy prawdziwej; 6) przewlekłej białaczki mielomonocytowej. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• U 50-letniego pacjenta z rozpoznanym szpiczakiem mnogim autologiczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych będzie postępowaniem rutynowym:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Na podstawie podanego niżej opisu ustal rozpoznanie i wybierz rutynowy sposób dalszego postępowania terapeutycznego: 52-letnia kobieta została przyjęta do oddziału hematologicznego z powodu znacznego osłabienia, krwawienia z nosa i dziąseł oraz powiększenia śledziony. Wykonana morfologia krwi wykazała następujące wartości: Ht-20,5%; Hb-8,1 g/dl; E-2,17 T/l, L-24,3 G/l; płytki-12 G/l; w rozmazie krwinek białych znaleziono: 54% blastów, 5% promielocytów, 2% pałeczek obojętnochłonnych, 17% segmentów obojętnochłonnych, 18% limfocytów, 4% monocytów; cytochemicznie: POX+-87% blastów, Sudan Czarny+-100% blastów, PAS+-12%, Nieswoista Esteraza++-23%. Immunofenotypowanie dało taki wynik: CD13+, CD14-, CD15+, CD33+, CD34-,CD56-. Badanie kariotypu ujawniło: 46XX, t(8;21)(q22;q22).
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych komórek krwiotwórczych z zastosowaniem zredukowanego kondycjonowania („mini” - allotransplantacja) może być: 1) przewlekła białaczka limfatyczna;    2) osteomielofibroza;        3) ostra białaczka szpikowa;      4) przewlekła białaczka szpikowa; 5) szpiczak mnogi; 6) ziarnica złośliwa. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• Filtracja komórkowych preparatów krwi: 1) zmniejsza ilość odczynów gorączkowych poprzetoczeniowych; 2) zapobiega immunizacii pierwotnej u biorców; 3) równie skuteczne zapobiega przeniesieniu wirusa CMV jak stosowanie preparatów CMV seronegatywnych u seronegatywnych biorców szpiku; 4) powinna być przeprowadzona przed okresem przechowywania preparatu; 5) zastępuje napromienianie w zapobieganiu wystąpienia potransfuzyjnej GVHD. Prawidłowa odpowiedź to:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -
• U 32-letniego mężczyzny w badaniu mielogramu znaleziono: 85% blastów, 4% erytroblastów, 1% mielocytów, 3% metamielocytów, 5% neutrocytów, 2% limfocytów; cytochemicznie wszystkie reakcje wypadły ujemnie. Immunofenotyp komórek blastycznych był następujący: CD2-, CD10+, CD13-, CD19+, CD33-, CD34+, CD41-. W badaniu cytogenetycznym stwierdzono anomalię kariotypu: t(9;22)(q34;q11). Na podstawie podanego wyżej opisu ustal najbardziej prawdopodobne rozpoznanie i wybierz optymalny, rutynowy sposób dalszego postępowania terapeutycznego:
  PES, Wiosna 2009, Hematologia
  0
  -